• Nonkel Bart staat voor een zeer persoonlijke benadering van begeleiding en organisatie.
  • Uitstappen & reizen tot 6 personen.
  • Buddy-begeleiding aan huis
  • Voor iedereen die zelf de organisatie niet wil of kan op zich nemen.
  • Ik kom kennis maken, ik organiseer alles, ik vervoer je, ik begeleid je.
NB profielfoto

Ik ben Bart Desmet,  geboren  in 1970 in Roeselare en nu reeds meer dan 25 jaar woonachtig in Gavere. Ik ben gehuwd en heb geen kinderen.

 

Ik ben een enthousiaste gesprekspartner en hou ervan om oplossingen te zoeken. Ik ben graag in contact met mensen en vind het super om voor hen een meerwaarde te helpen organiseren.

 

Ik rij graag en hou van reizen. Mijn interesses zijn heel breed. Ik kan genieten van een mooi uitzicht of een lekkere maaltijd, maar ook van een concert of museumbezoek.

 

Als gids ben ik niet de encyclopedie die rondstrooit met namen en data. Ik deel graag 'les petites histoires' en ontdek alles samen met jou.

 


Waarom de naam Nonkel Bart?

Nonkel: non·kel (de; m; meervoud: nonkels1(België; informeel) oom - 2(België, informeel) gezellige persoon die je gelukkig maakt met zijn speelsheid en cadeautjes. Zie ook sui·ker·non·kel

Mon Oncle: Franse film uit 1958 van de cinéast Jacques Tati en bekroond met een Oscar voor beste buitenlandse film.

Plot: De kleine Gérard woont met zijn ouders in een hypermodern maar kil huis. Humor en kattenkwaad worden niet getolereerd. Gelukkig heeft hij nog zijn prettig gestoorde oom, Monsieur Hulot, wiens gevoel voor fantasie en verwondering een voorbeeld wordt voor Gérard. Tot grote ergernis van zijn ouders…


De missie van Nonkel Bart is volledig gebaseerd op het levensmotto van mijn moeder, Lucienne Depraetere (°1937 / +2019)

 

Zolang je leeft moet je leven!

Mijn ouders zijn er altijd 'graag op uit' gegaan. 

Als gezin gingen we elke zomer met de auto op vakantie, en tussendoor werd de tijd genomen voor vele daguitstappen en bezoeken. Later, toen mijn broer Geert en ik uit huis waren, en mijn ouders het geluk hadden op brugpensioen te kunnen gaan, werd de frequentie van reizen nog fors verhoogd. De ene keer gingen ze met vrienden of familie in een gehuurd busje op reis, een andere keer kozen ze voor het vliegtuig of een busreis. 

 

Toen mijn moeder op 65 jarige leeftijd heel plots weduwe werd, stortte haar wereld in. Gelukkig waren er heel veel mensen rondom haar die haar stimuleerden om, hoe moeilijk het ook was, toch samen te komen en te blijven genieten van het leven.

 

Ze werd al snel zelf de organisator en chauffeur van talloze dagtripjes naar Sluis, Ieper, Antwerpen, De Haan, huifkartochten, sneukeltoeren,... Uiteraard ging dit altijd gepaard met een lekkere maaltijd in één of ander, haar aangeraden, restaurant. Ondertussen ging ze ook nog regelmatig mee met een reis in kleine groep en met een busreis. Haar laatste grote reis deed ze in 2018 toen ze met een hotelboot de Donau bevaarde.

 

Als ze niet op reis was, dan was ze meestal te vinden in één van haar vaste locaties voor een koffie met de vrienden en vriendinnen. Als er ambiance was, stond Lucienne meestal in het middelpunt.

Ze bleef ook altijd de chauffeur om erop uit te gaan. En als er om vier uur 's middags werd geopperd om naar huis te gaan was zij degene die de argumenten op tafel bracht om dat nog niet te doen.

"Waarom wil je naar huis? Het is hier toch gezellig? Wat moet je daar thuis op je ééntje zitten doen? Poetsen kan morgen ook."

Gelukkig had ze een GSM, zo konden we haar bereiken. Tenminste als de ambiance niet te luid was.

Nooit in haar kot.

 

Doorheen de jaren werden een aantal dingen wat moeilijker. De busreizen werden te vermoeiend, zelf rijden werd beperkter qua afstand. Maar dat wil niet zeggen dat het genieten diende te stoppen. "Moeilijk gaat ook. Als ik het niet meer kan, zoek ik iemand om me te helpen."

Daarom ben ik gestart met Nonkel Bart.

Omdat ik ervan overtuigd ben dat ik jou kan helpen om de dingen mogelijk te maken, om te genieten, om te leven.

 

Ik wil mijn begeleiding graag aan iedereen aanbieden die met die behoefte of een goesting zit, op gewenste maat en tempo.

Wie mijn moeder heeft gekend weet dat ik een goede leerschool heb gehad. Soigneren zit in mijn bloed.

 

dankjewel pa, dankjewel ma